En daar stond ik dan….
….na een tijd van veel praten en onzekerheid sta ik in de rij bij de drogist. En terwijl ik op mijn beurt sta te wachten waren mijn gedachten alweer elders. Waar doen we goed aan als het inderdaad zo is? Gaan wij dan alsnog verhuizen, of gaan we het huis verbouwen? En zien wij het überhaupt wel zitten, het is toch een hele overgang weer! Als ik er even op terug kijk, ja…het was een erg leuke tijd, maar ook heel drukke tijd….maar ook een tijd van veel genot en liefde, maar ook van slapeloze nachten…Oh, ik ben aan de beurt bij de drogist en ik reken af, veel heb ik niet en sta ik zo weer buiten. Eenmaal thuis gekomen maak ik het doosje open en ga ik aan de slag…en zo’n 10 minuten later kijken Gertom en ik elkaar aan met een geforceerde glimlach….Iris en Joost krijgen geen broertje of zusje….! Het is de zoveelste keer dat ik een zwangerschapstest gebruik omdat ik dacht dat ik zwanger zou zijn, de zoveelste onzekere periode van wel/niet een kleine erbij. Tja, eerlijk gezegd…als het zo is dan is een baby welkom hoor, maar wij leven nu in een fase dat ik/wij helemaal niet zitten te wachten op een nakomertje met een leeftijd verschil van 17 jaar! Maar de afgelopen jaar is mijn lichaam behoorlijk in de war…zodanig in de war, dat ik steeds alleen maar kon denken dat ik zwanger zou zijn. Want zeg nou zelf, ik ben 42 jaar….dat is toch veel te vroeg voor de overgang? Zelfs mijn moeder kreeg nog op haar 42ste een baby! Nee, ik ben veel te jong voor de overgang! Toch twijfelde ik, en tijdens een bezoek aan de huisarts maakte ik mijn zorgen kenbaar en kreeg ik te horen dat ik in de overgang naar de overgang zat. Mijn hormonen slaan soms behoorlijk op tilt en heb ik enorm veel last van stemmingswisselingen en soms blijft de menstruatie wekenlang weg….tja, dan is het wel klare taal. Niet meer nadenken dus over dat ik te jong zou zijn, nee…ik moet het maar accepteren dat ik in mijn tweede puberteit ben beland, lang leve de lol! Daar ik dus in een overgangsfase zit naar de overgang (kan je het nog volgen?
) is mij Ymea aanbevolen met daarnaast andere multivitamines, en deze slik ik nu iedere dag trouw. En ik moet zeggen dat sinds ik het gebruik alles nu wat stabieler is, zowel in mijn lijf als in mijn omgeving. Omgeving? Ja, voor mijn omgeving (man en kinders) is het ook niet altijd even een pretje om een vrouw/moeder om je heen te hebben die met zichzelf geen raad weet, en dat is nog maar zachtjes uitgedrukt! Dus lieve mensen…ze zeggen dat je leven vanaf de 40ste begint….dat klopt als een bus, alleen had ik het iets anders verwacht!
Maar goed, ik blijf het maar positief bekijken, jong in de overgang dan ook maar jong ervan af, toch?
dat is idd vroeg, al begon mijn aanloop naar ook rond de 45 en nu zit ik er midden in (lees mijn laatste blog maar) ik hoop voor jou dat je er minder last van krijgt, want leuk is anders.
xxx van een zuster-in-de-overgang
Hihi, ik kan me voorstellen dat die onzekerheid vervelend is. Fijn dat je nu voor jezelf duidelijkheid hebt. Toch hoor ik het om me heen ook vaker……. ik hoop dat je je lekker blijft voelen nu!!
Geniet van de week!!
Knuff
Hopelijk gaat het nu allemaal weer wat beter, het kunnen zeker vervelende tijden zijn.
Het scheelt vast al dat je nu weet waarom.
En geloof me het gaat echt weer over, ook al kan het wel even duren.
Sterkte met alles.
Ach, ik was je nog voor hoor
Ik begon toen ik 39 was!! En alles was voor mijn 50ste achter de rug! Ook ik heb eerst diverse zwangerschapstests gedaan ……… tja, daar denk je niet aan op die leeftijd de overgang ………..
Fijn trouwens dat die combinatie van pillen effect heeft, niet alleen voor je omgeving, maar zeker ook voor jou.
Het klinkt misschien raar, maar ik kan bijna niet wachten tot de overgang (achter de rug is). Iedere maand heb ik vanaf de eisprong zoveel last van mijn lijf… Het is niet leuk meer. Neemt niet weg dat de overgang zelf meestal ook niet de leukste periode is. Gelukkig heb jij nu iets gevonden dat de scherpe kantjes er af haalt. Dat scheelt weer. Hou je haaks!
Nee een baby zit je dan echt niet meer op te wachten natuurlijk. Ik iig ook niet…moet er niet aan denken eerlijk gezegd! Ik vind het juist heerlijk dat iedereen zichzelf kan redden enzo.
Maar goed…de overgang naar de overgang dus. Geen idee of dat vroeg is eigenlijk. Ik weet wel dat mijn moeder er rond haar 49e helemaal vanaf was. Heerlijk lijkt me! Fijn dat dat Ymea wat helpt…alles wat stabieler dus nu. Wel opvliegers dan? Of dat (nog) niet?
Poe, klinkt heftig allemaal. Ik hoop dat het verder een heel rustige en geleidelijke overgang mag worden.
Tja, 42 klinkt vrij jong voor de overgang… aan de andere kant, nu nog een derde… ik kan me zo voorstellen dat jullie daar ook niet op zaten te wachten. Gelukkig zijn er tegenwoordig middeltjes die je er doorheen kunnen helpen, hopelijk werkt dit voor jou (en je omgeving…) goed!
het lichaam van een mens zit complex in elkaar
en dat van een vrouw nog méér dan van een man…
Sterkte met die overgang naar de overgang, Inge!
Ieder geval je weet nu waar je aan toe bent, en dat is ook wel belangrijk. Alleen is het wel vervelend.Sterkte ermee
Lijkt me inderdaad dat je dan eerder aan een zwangerschap denkt dan aan de overgang. Of ja.. de overgang naar de overgang haha.. Maar wel fijn dat je nu duidelijkheid hebt. En er dus mee aan de slag kunt!
Van die onzekerheid word je ook echt niet ‘vrolijker’. Ik hoop dat dit een beetje rust geeft Inge en geloof mij…. het is wennen, maar te doen
Dikke knuffel
Dan ben je er inderdaad wel vroeg bij, maar gelukkig weet je nu wel wat het is en hopelijk helpen die pillen goed om alles wat in evenwicht te houden. Sterkte hoor
Een fijne dag!
liefs Insoon
Er staat me nog wat te wachten net nu ik 40 geworden ben
meid
Ik hoop dat Ymea werkt.
Sterkte
Liefsssssssssssss -X-
heel herkenbaar, ik was 38 toen ik aan de huisarts vroeg of het zou kunnen dat ik last had van opvliegers… het antwoord was: 10 jaar voor en na de overgang kun je last hebben van de verschijnselen. Feesssst ! Ze zei ook dat je het kunt inschatten wanneer het bij zover is, als je weet hoe oud je moeder was toen ze in de overgang kwam.
Mijn moeder was ook 42 bij de laatste zwangerschap en daarna is het zo’n beetje begonnen.
Gelukkig weet je wat er aan de hand is en kun je er iets aan doen. Fijn dat de pillen zijn werk ook doen.
Een fijn weekend.
Wat moet dat vervelend zijn, niet weten wat er precies. Wel prettig dat je medicijnen en vitamines hebt gekregen die je kunt gebruiken.
Fijn weekend!
Fijn dat de medicatie wat helpt …want t is geen pretje…..
Ik heb er jaren middenin gezeten …en mij hielpen alle pillen niet ….
Ook veel last al van opvliegers ?
Sterke Inge ..Één troost …t gaat over ….maar daar heb je nu weinig aan
Groetjes Sophia
Ik zit er nu middenin..Beter vroeg dan laat…#Sterkte! X
Hey Inge, dat is wel even wennen. Een baby’tje is wat
zou fijn zijn als het niet zo
maar dit is ook wel een overgang
lang duurt. Sterkte! Lfs Inge
Wat zit een lichaam toch raar in elkaar. Ik kan me voorstellen dat je duidelijkheid wilde.
Fijn dat de medicatie helpt. Succes ermee!
Mijn moeder was 29, maar dat was doordat haar baarmoeder werd weggehaald toen.
Ik heb dezelfde tekens, maar ook hier geen overgang, daar is onderzoek naar geweest in het ziekenhuis. Maar dat we erop afstevenen, dat is iets wat we niet uit de weg kunnen gaan helaas…….succes meid!
Ik was 36 en in de overgang. Ook ik zat bij de huisarts voor een zwangrschapstest .. maar nee. Uit een bloedtest kwam naar voren dat ik er midden in zat. met 3 pubers, 40 urige werkweek en een huishouden had ik daar helemaal geen tijd voor maar die drukte heeft mij er wel doorheen geholpen. Geen idee of ik die opvliegers nou echt heb gehad of niet .. in ieder geval heb ik nergens last van.
succes Elise
Hoi,
Jeetje is niet niks nee. Maar helaas komt het voor, een vriendin van mij word dit jaar 40 en heeft deze week ook te horen gekregen dat ze de overgang is in gegaan…
Groetjes Melissa
Die hormonen die door je lijf gieren, da’s geen pretje, ik weet er alles van.
En ik kan me ook voorstellen dat Iris en Joost niet op een broertje of zusje zitten te wachten
Hopelijk gaat het nu een stuk beter!
Succes ermee!